我搬咗屋，新地址冇你嘅回憶

我終於搬咗。

唔係因為業主加租、唔係因為返工太遠、唔係因為想住大啲。只係因為——間屋太多你嘅痕跡。

廚房個杯架上面仲有你用開嗰隻深藍色嘅杯。廁所塊鏡前面仲有你枝用剩一半嘅洗面奶。大門後面嗰個勾，仲掛住你漏低咗嗰把遮。

每一樣嘢都係一個陷阱。你會喺最冇防備嘅時候——煮緊公仔麵、刷牙、出門口返工——忽然間諗起佢。

所以我要走。

新屋好細，二百呎都冇。但窗外見到少少海，朝早會有陽光曬入嚟。最重要嘅係——呢度冇任何你嘅痕跡。

搬咗第一晚，我瞓得好冧。

終於有一個地方，係冇你嘅。

終於有一個地方，淨係得我。